O UNESCO

UNESCO – (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization).

O UNSECO

  • Wyobraźmy sobie świat rok, dwa po drugiej wojnie światowej: zniszczone kraje, zagrabione dzieła sztuki, niepewna sytuacja polityczna, rozpoczęcie dekolonizacji, niepokoje społeczne – tylko rozwój międzynarodowej współpracy z poszanowaniem praw człowieka wydaje się być sposobem utrzymania pokoju i bezpieczeństwa na świecie. W 1945 roku zwołano pierwszą Konferencję ONZ – Organizacji Narodów Zjednoczonych.
  • W 1946 roku zaczyna działać UNESCO – Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw edukacji, nauki i kultury.

Czy wiecie, że?

  • powołanie do życia pod auspicjami UNESCO w 1954 roku –  Europejskiej Organizacji Badań Jądrowych (CERN) w Genewie spowodowało powstanie w 2008 roku największego na świecie akceleratora cząstek: Wielkiego Zderzacza Hadronów.
  • W 1960 roku  Egipt i Sudan zwróciły się o pomoc do UNESCO w ratowaniu liczących 3000 lat pomników i świątyń starożytnej Nubii, którym po zbudowaniu  Tamy Asuańskiej groziło zatopienie. Przez 20 lat eksperci i ekipy techniczne z 40 krajów przeniosło  22 kompleksy zabytków w nowe, bezpieczne miejsce. 
  • W 1971 roku rozpoczęto program Człowiek i Biosfera (MAB) – Międzyrządowy Program Naukowy, mający na celu stworzenie bazy naukowej do badań i kształtowania zrównoważonych wzajemnych relacji człowieka i środowiska – tak powstają tzw. Rezerwaty Biosfery. Lista polskich Rezerwatów Biosfery np. Rezerwat Biosfery Karkonosze.
  • W 1972 roku podpisano Konwencję UNESCO w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego i rozpoczęto  tworzenie Listy Światowego Dziedzictwa. Polskie miejsca wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO np. Kościół Pokoju w Jaworze.
  • W 1992 roku UNESCO inauguruje Program Pamięć Świata, służący ochronie, ratowaniu i udostępnianiu dziedzictwa dokumentacyjnego, w tym przede wszystkim zbiorów archiwalnych i bibliotecznych. Lista polskich dokumentów np. rękopis “Pana Tadusza” Adama Mickiewicza
  • W 2006 roku weszła w życie Konwencja w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Dziedzictwo niematerialne to zwyczaje, przekaz ustny, wiedza i umiejętności oraz związane z nimi przedmioty i przestrzeń kulturowa, które są uznane za część własnego dziedzictwa przez daną wspólnotę, grupę lub jednostki. Ten rodzaj dziedzictwa jest przekazywany z pokolenia na pokolenie i ustawicznie odtwarzany przez wspólnoty i grupy w relacji z ich środowiskiem, historią i stosunkiem do przyrody. Dla danej społeczności dziedzictwo niematerialne jest źródłem poczucia tożsamości i ciągłości. Polska ratyfikowała Konwencję w 2011 roku. Lista polskiego niematerialnego dziedzictwa np. taniec Polonez
warsztaty w Krainie Wygasłych Wulkanów
Poprzedni wpis
O Geoparku i … wulkanach – Geoparkowy Wieczorek
Następny wpis
Geopark w praktyce
Przejdź do treści